De Interorganisationele Betrekkingen
Year:
1973 Op zoek naar een nieuwe stijl (Part #1)
Gepubliceerd in: De Nieuwe Open Samenleving: Eeen beschouwend Seminarie ovr de toekomstige rol van het net van internationale verenigingen (een seminarie in Milaan van de Unie der Internationale Verenigingen). Brussel, UIA, 1973, pp. 144-167. Ook in English, Français, Espagnol, Italiano, Deutsch.
I. Wijze van Vergaderen
II. Gemeenschappelijke Uitrustingen
III. Informatie en Communicatie
IV. Nieuwe Organisatietypes
V. Wijzigingen in de Intergouvernmentele Secretariaten
VI. Wettelijke Erkenning der Internationale Niet-Gouvernementele Organisaties
VII. Sociale Erkenning
[Parts: Next | Last | All ] [Links: To-K | From-K | From-Kx ]
Wanneer wij de praktische wijzigingen met het oog op de toekomstige actie der organisaties willen vastleggen, moeten we met volgende punten rekening houden (De Principes van de Transnationale Actie) :
- Een belangrijke herstructurering van de relaties tussen de organisaties zal blijkbaar alleen maar mogelijk zijn, wanneer die door de eerstvolgende belangrijke sociale crisis wordt versneld.
- De concentratie van de middelen der organisaties is wenselijk, ongetwijfeld, maar zij mag niet leiden tot een gecentraliseerde coördinatie.
- Telkens wanneer het mogelijk is, zouden georganiseerde contacten moeten vervangen worden door informatiecontacten.
- Het engagement in de vorm van participatie bij de vormgeving der programma's moet in de plaats komen van de gemobiliseerde steun aan de uitvoering van deze programma's.
- De strakke organisatiewijze moet vervangen worden door een meer soepele organisatie.
- Er moet meer belang gehecht worden aan de sociale werkelijkheid, dan aan de administratieve en werkelijke functies.
- De vergaderingen van NGO-vertegenwoordigers moeten niet meer zo beschouwd worden, als zou een consensus moeten bereikt worden in de plenaire vergadering, want het gebeurt maar zelden dat een afgevaardigde van zijn NGO een mandaat tot engagement in een specifieke actie krijgt. Op die basis kunnen volgende suggesties worden gedaan, met het oog op de actie in de toekomst.
Voorstel van " meervoudige congressen " (Zie Associations Internationales, 1971, 6, p. 354-359.)
Commissies, die gelijktijdig met en parallel aan de meerdaagse vergaderingen van organisatieafgevaardigden plaatsvinden. Op dit ogenblik maken deze groepen gewoonlijk deel uit van de gewone structuur van een door een Uitvoerend Comité georganiseerd congres, waarvan de procedure en onderwerpen van tevoren werden vastgelegd. Dit vergemakkelijkt de niet van tevoren afgesproken officieuze contacten tussen de aan het congres deelnemende organisatieafgevaardigden zeker niet. Meestal is men het er vandaag over eens, dat dergelijke contacten vaak het meest vruchtbare gevolg van grote congressen zijn.
Bij wijze van relatief eenvoudige wijziging van de procedure, waarvoor geen enkele " massale reorganisatie van de structuur "van de relaties tussen de organisaties nodig is, zou bet mogelijk zijn op dezelfde plaats en in dezelfde periode verscheidene vergaderingen van organisatieafgevaardigden te organiseren, i.p.v. die op verschillende plaatsen en verschillende tijdstippen te beleggen. M.a.w., zonder dat zij door de procedure aan elkaar worden gekoppeld, zou het mogelijk zijn dat vergaderingen en zittingen van verschillende congressen in hetzelfde gebouwencomplex zouden plaatsvinden, zoals nu meestal reeds gebeurt, voor vergaderingen van groepen van een zelfde congres (m.a.w., in naast elkaar gelegen vergaderzalen, maar met dezelfde ontvangstsalons en gemeenschappelijke koffiekamer).
De enige band die tussen deze congressen nodig is, zou een contactcomité zijn, dat de diverse lokalen toewijst. Op die manier worden de talrijke politieke en procedurele moeilijkheden vermeden, die normaal ontstaan, wanneer gelijkaardige contacten worden voorgesteld. Een dergelijk " meervoudig congres "lijkt het geschikte middel voor het vergemakkelijken van de contacten tussen :
- de Conferentie der Niet-Gouvernementele Organisaties met raadgevend statuut bij de Economische en Sociale Raad der Verenigde Naties (500 mogelijke organisaties).
- De Conferentie der Internationale Niet-Gouvernementele Organisaties, die genieten van een consultatieve regeling met de UNESCO (potentieel van 200 organisaties).
- Het Comité der Niet-Gouvernementele Organisaties bij de UNICEF (potentieel van 80 organisaties).
- De Conferentie der Internationale Organisaties voor de gemeenschappelijke bestudering van de actieprogramma's op het gebied van de landbouw in Europa (potentieel van 100 organisaties).
- De Wereldvergadering der NGO, die betrokken zijn bij de globale milieuproblematiek (ten minste 300 organisaties) en andere dergelijke organen.
Men merkt een aanzienlijke overlapping van leden en belangen tussen deze instellingen (3).
Voordelen
1) Met deze handelwijze worden de mogelijkheden voor officieuze contacten tussen de organisatieafgevaardigden vergroot, zonder dat de officiële relaties in het gedrang komen of enige andere beperking inzake procedure wordt veroorzaakt. Dergelijke contacten zijn een zeer efficiënte methode voor het uitwisselen van informatie en leiden tot meer " ad hoc "samenwerking tussen de kleine organisatiegroepen in gemeenschappelijke belangensectoren. Op die manier ontstaat uiteindelijk een vorm van zelfcoördinatie.
2) De afgevaardigden, die de vergaderingen en bijeenkomsten van een congres bijwonen, krijgen de kans om aanwezig te zijn op de vergaderingen en groepsbesprekingen van elk ander congres, dat terzelfdertijd plaatsvindt. Daar dezelfde afgevaardigde vaak verantwoordelijk is voor de contacten van zijn organisatie met verschillende congressen, wordt zijn taak aldus aanzienlijk verlicht.
3) In bepaalde gevallen wordt aldus vermeden dat twee vergaderingen over hetzelfde onderwerp worden gehouden (b.v. uiteenzettingen over de ontwikkeling, milieuproblematiek, vrede, enz...). De gedelegeerden kunnen dan een gemeenschappelijke vergadering bijwonen. Dit betekent een echte besparing op de onkosten.
4) De afgevaardigden van organisaties uit verafgelegen landen kunnen aldus de kosten voor hun deelname aan de diverse congressen, waarvoor hun organisatie heeft ingeschreven, beperken. Dit is bijzonder belangrijk voor de afgevaardigden uit de ontwikkelingslanden.
5) Vergaderingen over een bijzonder onderwerp, los van het specifieke thema van de officiële congressen, kunnen eveneens in hetzelfde kader en op hetzelfde ogenblik ingericht worden. Op die manier worden de meervoudige congressen een nuttige en praktische gelegenheid om ook andere zaken te bespreken met de afgevaardigden van andere organisaties. Het meervoudig congres is een forum of een agora voor de organisaties, met alles wat dit betekent inzake communicatie en dynamisme.
6) De kaderleden van de intergouvernementele organisaties zullen ook tot de bevinding komen dat de meervoudige congressen evenveel gelegenheden vormen, voor het leggen van contacten met internationale niet-gouvernementele instellingen, in een omgeving zonder strakke structuren, waarin de mogelijkheid voor nuttige officiële contacten kan onderzocht worden. Op deze manier worden de reiskosten op de meest efficiënte manier gebruikt.
7) Nieuwe congressen kunnen georganiseerd worden, die in hetzelfde algemeen kader zouden vergaderen (o.m. voor de organisaties, die contacten onderhouden met de intergouvernementele instellingen, waarvoor geen congressen bestaan). Het zou zelfs interessant kunnen zijn " hoorvergaderingen "te beleggen, tussen intergouvernementele comité's en NGO, tijdens de meervoudige congressen.
8) Door de betekenis en de dynamiek van het congres krijgt de internationale niet-gouvernementele actie veel meer publiciteit en kunnen groepen, die er tot nog toe geen belang in stelden, eraan deelnemen. Het congres zou eveneens kunnen functioneren als neutrale ontmoetingsplaats voor afgevaardigden van internationale instanties en afgevaardigden van nationale instanties met een internationaal programma.
Voorbeeld
Een aantal internationale organisaties houden congressen, waarop minder belangrijke organisaties elkaar ontmoeten. Het meest frappante voorbeeld hiervan is misschien wel dat van het jaarlijkse congres van de Amerikaanse Vereniging voor de Vooruitgang van de Wetenschap (American Association for the Advancement of Science), in de loop waarvan 39 andere organisaties vergaderingen houden (in 1971). Zowat tienduizend wetenschapslui (beroepsmensen en belangstellenden uit het grote publiek) schrijven zich hiervoor in en zijn aanwezig op enkele van de 150 groepsveranderingen over 49 onderling verwante onderwerpen. Hierop worden ongeveer 700 uiteenzettingen gehouden. In dit kader voeren internationale bekendheden uit de wereld van wetenschap en politiek het woord, tijdens de algemene vergaderingen.
[Parts: Next | Last | All ] [Links: To-K | From-K | From-Kx ]
